Türkiye Büyük Millet Meclisi bugün yeni bir “çerçeve yasa” teklifini görüşmeye hazırlanıyor.
Televizyon ekranlarında İmralı konuşuluyor.
Terör örgütü PKK konuşuluyor.
Terör örgütü elebaşına ilişkin idari düzenlemeler tartışılıyor.
Akademisyen ziyaretleri…
Gazeteci ziyaretleri…
Yeni süreçler…
Ben ise bambaşka bir Türkiye görüyorum.
Ankara Güvenpark’ta aylardır sessizce bekleyen er gazilerini görüyorum.
Devletinden maaş fazlası istemeyen…
Ayrıcalık talep etmeyen…
Lütuf beklemeyen…
Sadece yıllardır hak ettikleri özlük haklarının teslim edilmesini isteyen kahramanları görüyorum.
Ve o kahramanlardan biri artık aramızda değil.
1993 yılında Bingöl-Elazığ karayolunda 33 silahsız Mehmetçiğimizin şehit edildiği hain PKK saldırısından sağ kurtulan Gazi Erdal Özdemir…
Devletine küsmedi.
Milletine sırt çevirmedi.
Şiddete başvurmadı.
Yıllarca sabırla, hukuk içinde hakkını aradı.
Ankara Güvenpark’ta “Bizi de görün.” diye haykırdı.
Ne yazık ki beklediği adaleti göremeden hayata gözlerini yumdu.
Bugün kendimize şu soruyu sormak zorundayız:
Türkiye Büyük Millet Meclisi önce kimin sesini duyacak?
Vatan uğruna canını ortaya koymuş gazilerin mi?
Şehit ailelerinin mi?
Yoksa yıllarca bu ülkenin evlatlarını katleden bir terör örgütünün elebaşına ilişkin yapılacak düzenlemelerin mi?
İşte milletimizin vicdanını yaralayan asıl mesele budur.
Hiç kimse terörün sona ermesine karşı değildir.
Hiç kimse huzurun ve güvenliğin sağlanmasına karşı değildir.
Ancak huzur; şehitlerin aziz hatırasını incitecek, gazilerin kendilerini unutulmuş hissetmesine neden olacak bir anlayış üzerine inşa edilemez.
Türk Devleti’nin en büyük gücü, teröriste gösterdiği ilgi değil; şehidine ve gazisine gösterdiği vefadır.
Bugün Ankara Güvenpark’ta hak arayan er gazileri bu devletin üvey evladı değildir.
Onlar bu milletin öz evlatlarıdır.
Onlar, gerektiğinde bu vatan için gözünü kırpmadan canını ortaya koymuş insanlardır.
Bugün konuşulması gereken İmralı değil…
Güvenpark’tır.
Bugün öncelikle düzenlenmesi gereken, terör örgütü elebaşına ilişkin idari tartışmalar değil…
Er gazilerimizin yıllardır bekleyen özlük haklarıdır.
Çünkü adalet, önce kendi kahramanlarına sahip çıkabilmektir.
Şehidine vefa göstermeyen…
Gazisini yalnız bırakan…
Onların haklarını yıllarca erteleyen bir anlayış, milletin vicdanında derin yaralar açar.
Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne çağrımız açıktır.
Önce er gazilerimizin dosyasını açın.
Önce Güvenpark’taki sessiz çığlığı duyun.
Önce şehit ailelerinin ve gazilerimizin yıllardır bekleyen haklarını teslim edin.
Çünkü Türk milleti intikam istemiyor.
Türk milleti ayrıcalık da istemiyor.
Türk milleti adalet istiyor.
Şehidini unutmayan…
Gazisini yalnız bırakmayan…
Terörle mücadelede fedakârlık gösterenlere hak ettiği değeri veren bir devlet anlayışı istiyor.
Bugün Meclis’in önünde duran en büyük sorumluluk yalnızca bir kanun teklifini oylamak değildir.
Asıl sorumluluk, Türk milletinin vicdanında doğru yerde durabilmektir.
Çünkü bu milletin hafızası güçlüdür.
Şehidini unutmaz.
Gazisini unutmaz.
Ve onları unutanları da unutmaz.
“Vatanını en çok seven, görevini en iyi yapandır.”
— Gazi Mustafa Kemal Atatürk
Bugün görev sırası Türkiye Büyük Millet Meclisi’ndedir.